Na Argentinie was het tijd voor wat anders. Bolivia en Paraguay; de armste landen van Zuid-Amerika. Bolivia is een bijzonder land. Toen we het land door in de bus reden was het landschap het beste te aanschouwen. Aan de bussen zelf was ook te merken dat we niet meer in Argentinie waren. Geen comfortabele semi-cama stoelen meer met airco en maaltijden en ducle de leche koekjes. Nee, in Bolivia zaten we in de goedkope rammelbakken tussen de locals die hun grote zakken met hun hele hebbe en houwe door de krappe gangpaden stouwden. Meerdere malen komen er vrouwtjes en mannetjes en vaak ook kinderen de bus in om je van alles te verkopen, broodjes, snoep, chocolade, water en frisdranken, en zelfs sokken of telefoons.
Voor onze drie weekjes in Bolivia stond als eerste de zoutvlakte tour op het programma. Een vierdaagse tour in een jeep naar de grootste zoutvlaktes ter wereld. De tour was ontzettend tof, het waren vier gezellige dagen met onze jeep-genootjes en drie vrieskoude nachten in de huisjes zonder verwarming of warm water waar we overnachtten. Overdag stonden we op onze benen te hoppen om warm te worden en 's nachts sliepen we in dikke slaapzakken plus vier dekens daarboven op want de temperaturen daalde 's nachtstot -7. Maar het was het allemaal waard! Elke dag kregen we heerlijke maaltijden voorgeschoteld van onze Boliviaanse kokkin, de schat. Elke ochtend vroeg uit de veren, een uurtje de tijd om op te staan, tas in te pakken, te ontbijten, tassen in en op de jeep te laden en dan vamos! We hebben ontelbaar veel flamingo's gespot, ontbeten op de zoutvlaktes, geluncht tussen de lama's, ons buiten in de kou in onze bikini's en zwembroeken gehesen en vervolgens weer opgewarmd in de Hot Spring, meerdere geisers aanschouwd, een van de wielen van de jeep voorbij zien rollen terwijl we aan het rijden waren (echt waar), ontelbaar veel foto's gemaakt en noem maar op.
Na al die kou zijn we naar Sucre gegaan waar uitgebreid de Independence Day werd gevierd met optochten en fanfare en dans. We hebben een paardrijtocht gemaakt over een prachtig bergpad met geweldig uitzicht.
Vervolgens zijn we doorgereisd naar het erg toeristische Copacabana, vlakbij Peru. De zon scheen hier flink en we hebben (heel toepasselijk) een wandeling gemaakt over Isla del Sol, Zoneiland.
In de Boliviaanse hoofdstad La Paz rolde weer in een grote stadsviering: Gran Poder. De ravage op de straten aan het einde van de avond waren volgens mij vergelijkbaar met die van konniginnenach.
Vanuit Santa Cruz namen we een bus naar Asuncion, de hoofdstad van Paraguay. Een flinke busrit van 24 uur en helaas een bus van Boliviaanse/Paraguayaanse kwaliteit. Niet de relaxte stoelen die het meneertje van de buscompany ons enthousiast had aangewezen op de foto's, maar afzien in een lekkende bus met kapotte stoelen. Weer een ervaring rijker.
Asuncion was een stad die mij heel erg heeft verrast. Het is een grote stad met een klein centrum en het voelde er veilig en leefbaar, geheel tegen mijn verwachtingen in.Vanuit de stad Encarnation hebben we de Jesuit Ruins bezocht in de mini-dorpjes Jesus en Trinidad.
Voordat we Paraguay verlieten voor Brazilie zijn we voor de derde keer deze reis Argentinie in gegaan. Speciaal voor de beroemde Iguazu Falls. De enorme hoeveelheid water die naar beneden stortte was magisch en hypnotiserend. Door het hele park vlogen de meest kleurrijke vlinders rond ons heen, exotische vogels in de bomen en hebben we heeel veel regenbogen gezien. Mijn camera heeft flink moet werken die dag. Ondanks dat het hele park volgestouwd was met andere toeristen was het prachtig om er rond te lopen.
En nu, het zit er nu bijna op. Brazilie, mijn laatste land, laatste drie weken en dan naar huis!