Zo, eindelijk mijn eerste verslag van mijn reis. We hebben zeker niet still gezeten afgelopen dagen. Woensdag ochtend kwam ik aan in Santiago de Chile. Die dag hebben we, Danja en ik, rustig aan gedaan en lekker door de stad gewandeld. Santiago is een mooie stad met brede straten, druk verkeer en heel veel zwerfhonden (die er overigens verrassend gezond uit uitzien). We hebben een heuvelpark bezocht en wat inkopen gedaan op de groenten en fruit markt La Vega. Voor de dag erna hadden we een wandeling met een gids geboekt. Na ruim twee uur rijden met zijn auto over grotendeels rotsige bergweggetjes kwamen we bij het beginpunt aan. Vanaf daar hebben we twee uur omhooggelopen en hebben we gerust onder aan een glacier bij een meertje waar kleine ijsschotsen in rond dreven. De omgeving was prachtig om te zien, de gekleurde bergen, de kleine stromende beekjes met fris water en de rust.  Zaterdag zijn we met een Braziliaan die we ontmoet hadden inhet hostel naar Valparaiso gegaan. Valparaiso is een mooi stadje om te bezoek; oude gekleurde huisjes tegen de bergewand gebouwd, veel mooie graffiti en veel gezellige kraampjes.  De volgende dag pakte we onze backpack in en vertrokken we met ee bus naar Pichilemu. In dit kustplaatsje wilden we een paar daagjes gaan surfen maar het was er koud en windering.  En ondanks dat dit plaatsje bekend stond om zijn grote aanbod surfscholen was er geen kip te bekennen. Na  overnacht te hebben in een soort vakantiehuisje wat webij aankomst hadden geregeld en waarvan we niet wisten hoe de verwarmng aan moest zijn we vertrokken naar Temuco. In Temuco hadden we ook geen hostel geregeld maar gelukkig kwamen we op het busstation twee backpackende Duitsers tegen die waarmee we een taxi hebben gedeeld naar een hostel. In Temuco verbleven we twee nachtjes en vervolgens hebben we de bus genomen naar het nabij gelegen Pucón ongeveer, 1,5 uur rijden. Aangekomen in Pucón hebben we een dagje rustig aangedaan en de volgende dag hebben we de Volcán Villarrica (2847km) beklommen. De eerste kilometer heb ik een skiliftje omhoog genomen en Danja ging meteen lopen (de bikkel). De vulkaan op was een hele zware klim. Het begin ging prima, lekker rustig aandoen, stapje voor stapje. Vervolgens kwam een ijs/sneeuw gedeelte. De metalen stekels werden onder onze voeten gebonden en er werd nog eens uitgelegd hoe de pikhouweel gebruikt moest worden. Het laatste stuk was het zwaarst: geen ijs en sneeuw maar grote vulkaangesteenten die niet altojd erg stabiel waren en voor talloze mini lawinetjes onder onze schoenen zorgden. Bijna bij de top aangekomen kreeg ik een soort astmatische paniekaanval, maar gelukkig kwam er een gids toegesneld en was ik snel gekalmeerd. En toen, de rand van de vulkaan was bereikt, eindelijk! De vulkaan was lekker aan het roken wat bij mij enorme niesbuien veroorzaakte. Na wat foto's gemaakte te hebben gingen we in een behoorlijk tempo weer naar beneden. Roetsj roetsj weer over die vulkaan blokken, ijzerdingrn weer om de schoenen en naar beneden lopen/schuiven. We gingen zelfs een stukje door de sneeuwsleetjerijdend alleen dan zonder slee en de pikhouweel als rem.  Nu pronken er twee behoorlijke blaren op mijn beiden kleine teentjes door de geleende bergschoenen en voelen de spieren in mijn bovenbenen bont en blauw. Maarrrr ik ben supertrots op mezelf!  De planning voor de komende weken is: border crossen naar Argentinië, nog zuidelijker reizen naar het National Glacierpark en vervolgens weer naar het noorden met wat nachtbussen, naar Buenos Aires!